Svensk ordbok 2009, webbversion

brå`dmogen adjektiv brådmoget brådmogna bråd|­mogen●tidigt ut­vecklad särsk. själsligt; vanligen om ung människa admin.psykol.JFRcohyponymlillgammal en brådmogen tio­åring som redan läser vuxenromaner○äv. om handling e.d.en liten pojke med brådmogna funderingarsedan 1749