Svensk ordbok 2009, webbversion

figu`råkning substantiv ~en ~ar fig·ur|­åk·ning·en●konst­åkning som går ut på att bilda vissa figurer t.ex. åttor; förr mest på skrid­sko, nu­mera äv. t.ex. på rull­skridsko och vid konstcykling sport.tid.JFRcohyponymfriåkning figuråkning (av ngn)sedan 1858