Svensk ordbok 2009, webbversion
substantiv ~en ~ar
fig·ur|åk·ning·en●konståkning som går ut på att bilda vissa figurer
t.ex. åttor; förr mest på skridsko, numera äv. t.ex. på rullskridsko och vid konstcykling
sport.tid.JFRcohyponymfriåkning
figuråkning (av ngn)sedan 1858