Svensk ordbok 2009, webbversion
substantiv ~en ~ar
in|bland·ning·en●(obehörig) medverkan
i en annans parts angelägenheter
pol.JFRcohyponymengagemang 2
stormakternas inblandning i landets affärermilitärens inblandning i den politiska processentre män har anhållits misstänkta för inblandning i gårdagens sprängningUSA förnekade all inblandning i statskuppen(ngns/ngts) inblandning (i ngt), inblandning (av ngn) (i ngt)sedan 1753