Svensk ordbok 2009, webbversion

in`blandning substantiv ~en ~ar in|­bland·ning·en●(o­behörig) med­verkan i en annans parts an­gelägenheter pol.JFRcohyponymengagemang 2 stor­makternas inblandning i landets affärermilitärens inblandning i den politiska processentre män har an­hållits miss­tänkta för inblandning i går­dagens sprängningUSA förnekade all inblandning i stats­kuppen(ngns/ngts) inblandning (i ngt), inblandning (av ngn) (i ngt)sedan 1753