Svensk ordbok 2009, webbversion
kid
[
çi
´
d
]
substantiv
~et
,
plur.
~
,
best.
plur.
~en
kid·et
1
killing
zool.
sedan ca 1385
Klosterläsning
fornsv.
kidh
; ev. urspr. ljudhärmande
2
kalv av hjortdjur
zool.
rådjurskid
sedan 1827