Svensk ordbok 2009, webbversion

korona [-å`naäv.-å´na] substantiv ~n koronor koron·an●den yttre, ytterst heta, delen av en stjärnas atmosfär astron.JFRcohyponymhalofenomen koronafenomensolkoronaexplosionen kastade ut materia ur solens koronanär det är total sol­förmörkelse ser man solens korona som ett lysande band runt månensedan 1860av lat. coro´na ’krans’; jfr couronne, krona