Svensk ordbok 2009, webbversion

mak`tfullkomlig adjektiv ~t makt|­full·kom·lig●som ut­övar makt utan att ta hän­syn till an­dras syn­punkter admin.psykol.JFRcohyponymdiktatoriskcohyponymauktoritärcohyponymsjälvrådigcohyponymegenmäktig maktfullkomliga chefer○äv. om handling o.d.regeringens maktfullkomliga politiksedan 1865