Svensk ordbok 2009, webbversion
pilleknar
`
kare
substantiv
~n
äv. vard.
pilleknarkarn
,
plur.
~
,
best.
plur.
pilleknarkarna
pille·knark·ar·en
●
sup
vard.
kokk.
ta sig en pilleknarkare
sedan 1845
till sv. dial.
pel-
’liten’ och
knarka