Svensk ordbok 2009, webbversion

russ substantiv ~et, plur. ~, best. plur. ~en russ·et●en (varm­blodig) livlig och härdig ponny av got­ländsk ras vanligen brun el. svart zool.gotlandsrussskogsrusssedan mitten av 1300-taletGotlands-Lagenfornsv. rus; got­ländskt dialekt­ord; gemens. germ. ord, jfr t.ex. ty. Ross ’häst; hingst’, urspr. ’gnäggare’; jfr rosling, rusttjänst, valross