Svensk ordbok 2009, webbversion

skrang`lig adjektiv ~t skrangl·ig●som har o­stadig konstruktion el. har blivit o­stadig på grund av lång­varigt bruk; vanligen om mera samman­satt före­teelse admin.MOTSATSantonymstabil JFRcohyponymvingligcohyponymranglig en skranglig stegeen skranglig kärraett skrangligt bord○äv. (om personer och vissa djur)lång­bent och mager JFRcohyponymgänglig skrangliga tonårs­pojkarskrangliga älg­kalvarsedan 1794sv. dial. skranglig; ev. variant till ranglig