Svensk ordbok 2009, webbversion
skritt
`
a
verb
~de ~t
skritt·ar
●
förflytta sig i skritt
sport.
zool.
hästarna skrittade runt manegen i maklig takt
skritta
sedan 1884
Subst.:
vbid1-321546
skrittande
,
vbid2-321546
skrittning
;
skritt