Svensk ordbok 2009, webbversion

va`nhävd substantiv ~en van|­hävd·en●misskötsel av jord­bruk så att avkastnings­förmåga o.d. äventyras åld.jordbr.JFRcohyponymvanvårdcohyponymförfall 1 en gård som råkat i vanhävdsedan 1585