Svensk ordbok 2009, webbversion

vir`ke substantiv ~t virk·et●trämaterial som är av­sett för viss an­vändning matrl.skogsbr.virkesmätningkärnvirkespillvirkesågat virkeåter­användning av virke○äv. bildligt i ut­tryck för personlig karaktärhon verkade vara av segt virkehan var en vekling men hans yngre bror var av ett annat virke○äv. (i vissa sammansättn.)material till ngt groggvirkesedan 1516Handlingar rörande Helga Lekamens Gille i Stockholmfornsv. virke ’verk; bygge; material’; bildn. till verk