Svensk ordbok 2009, webbversion
bespi
´
sning
substantiv
~en ~ar
be·spis·ning·en
●
det att bespisa
rum.
samh.
tid.
bespisning av manskapet
○
äv. om motsvarande organisation el. lokal
barnbespisning
skolbespisning
bespisning (av ngn)
sedan 1844