Svensk ordbok 2009, webbversion
fä
`
hund
substantiv
~en ~ar
fä|hund·en
●
person med usel karaktär
vard.
psykol.
yrk.
JFR
cohyponym
usling
släpp mig, din fähund!
en fähund som lämnade sin egen son att svälta ihjäl
sedan 1645
jfr fornsv.
fähunder
’vallhund’