Svensk ordbok 2009, webbversion
substantiv ~en ~ar
gir·en●hastig rörelse åt sidan
vanligen för att väja för ngt
trafik.JFRcohyponymsväng
han fick göra en snabb gir för att undvika kollision○spec. om kursförändring hos fartyg el. flygplanhögergirstyrbordsgir○ibl. med tonvikt på rörelsebananfartyget gled runt udden i en snäv giren gir (ngnstans)sedan 1833till gira