Svensk ordbok 2009, webbversion
substantiv,
ingen böjning, neutr.
im·prim·at·ur●tillstånd att trycka
skrift e.d., t.ex. efter censur
delvis histor.bok.jur.sedan 1779av lat. imprima´tur ’må tryckas’, till imprim´ere ’trycka; trycka in’; jfr impressionism