Svensk ordbok 2009, webbversion

inbilsk [in´-el.in`-] adjektiv ~t in|­bil·skasom felaktigt tror sig ha fram­gång el. vara fram­stående; spec. betr. popularitet o.d. admin.psykol.JFRcohyponymsjälvbelåtencohyponymfåfäng 1cohyponymegenkär han var så inbilsk att han trodde att hans väns fru var kär i honomäv. om handling o.d.hans inbilska över­lägsenhetsedan 1723av lågty. in­bilsk ’hög­färdig’; till inbilla