Svensk ordbok 2009, webbversion

mak`tfullkomlig adjektiv ~t makt|­full·kom·ligsom ut­övar makt utan att ta hän­syn till an­dras syn­punkter admin.psykol.JFRcohyponymdiktatoriskcohyponymauktoritärcohyponymsjälvrådigcohyponymegenmäktig maktfullkomliga cheferäv. om handling o.d.regeringens maktfullkomliga politiksedan 1865