Svensk ordbok 2009, webbversion
o
`
utsinlig
adjektiv
~t
o|ut·sin·lig
●
som aldrig sinar
utstr.
JFR
cohyponym
outtömlig
vattnet är inte en outsinlig resurs
○
äv. bildligt om abstrakt resurs e.d.
musiken är en outsinlig källa till glädje
sedan 1860