Svensk ordbok 2009, webbversion
piktu
´
r
substantiv
~en ~er
pikt·ur·en
●
handstil
bok.
JFR
cohyponym
stil 2
hennes svårlästa piktur
sedan 1776
av lat.
pictu
´
ra
’målarkonst; målning’; besl. med
pigment
,
pittoresk