Svensk ordbok 2009, webbversion
rätt
`
svidrig
adjektiv
~t
rätts|vidr·ig
●
rättsstridig
jur.
den korrupta juryn fattade ett rättsvidrigt beslut
sedan ca 1823
till
3
rätt
och
vidrig
i en äldre bet. ’motsatt, stridig’