Svensk ordbok 2009, webbversion
ryck
`
ning
substantiv
~en ~ar
ryck·ning·en
●
det att rycka
Noll
väskryckning
○
äv. mer konkret
ryckande rörelse
axelryckning
muskelryckning
en nervös ryckning i mungipan
en ryckning (i ngt)
sedan 1690