Svensk ordbok 2009, webbversion
sko
`
ning
substantiv
~en ~ar
sko·ning·en
●
vanligen i sammansättn.
skyddande förstärkning
särsk. på klädesplagg men äv. allmännare
kläd.
tekn.
järnskoning
kajskoning
kantskoning
läderskoning
○
spec.
hovbeslag
sedan 1553
till
2
sko