Svensk ordbok 2009, webbversion
[-ŋgen´t]
adjektiv,
neutr. ~
string·ent●(logiskt) följdriktig
admin.fil.psykol.ett stringent juridiskt språkett stringent resonemang○äv.noggrann
anvisningarna bör vara stringenta men lättfattligasedan 1845av lat. string´ens ’bindande’, till string´ere ’dra, snöra ihop’; jfr adstringerande, distrikt, restriktion, strikt