Svensk ordbok 2009, webbversion
su`sning
substantiv ~en ~ar
sus·ning·en1susande ljud
○spec. om sorl e.d.det gick en susning genom salen när NN presenteradessedan 18422aning
vard.psykol.jag har inte en susning om vad hon heteren susning (om ngt/SATS)sedan 1991