Svensk ordbok 2009, webbversion
va
`
nhävd
substantiv
~en
van|hävd·en
●
misskötsel av jordbruk
så att avkastningsförmåga o.d. äventyras
åld.
jordbr.
JFR
cohyponym
vanvård
cohyponym
förfall 1
en gård som råkat i vanhävd
sedan 1585