Svensk ordbok 2009, webbversion

är`kebiskop substantiv ~en ~ar ärke|­biskop·en●(titel för) biskop av högsta rang in­om ett kyrko­samfund relig.yrk.JFRcohyponymprimas 1 biskopen i Upp­sala stift är sam­tidigt ärkebiskopsedan ca 1200runsten, Norra Åsum, Skåne (Danmarks Runeindskrifter)runform ærki biskup, fornsv. ärkebiskoper