Svensk ordbok 2009, webbversion
arrenda
`
tor
substantiv
~n ~er
[-o
´
rer]
ar·rend·at·or·er
●
person som innehar arrende
särsk. på jordbruk
jordbr.
yrk.
SYN.
synonym
landbo
JFR
cohyponym
åbo
en arrendator (av ngt)
sedan 1681
till
arrendera