Svensk ordbok 2009, webbversion
marschall
[
mar∫al
´
]
substantiv
~en ~er
mar·schall·en
●
festfackla som består av en skål med brännbara ämnen
scen.
vad är en kräftskiva utan marschaller?
sedan ca 1780
av ty.
Marschall
’marskalk’; jfr
marskalk