Svensk ordbok 2009, webbversion

hal`sstarrig adjektiv ~t hals|­starr·ig●mycket en­vis admin.psykol.JFRcohyponymhårdnackadcohyponymegensinnigcohyponymobstinat hon vägrade halsstarrigt att erkänna sitt miss­tag (adv.)sedan 1542av ty. hals­starrig med samma betydelse, till starr ’styv; stel’; jfr starr 2